In Bergeijk stond er een tent naast het huis, met de tuin er als een tweede zaal omheen. Overdag zat iedereen in het gras: stoelen in een kring, kinderen ertussendoor, de tafel met eten aan de rand. Wij stonden in de opening van de tent, met een been in beide ruimtes.
Buiten waait geluid weg, dus daar gaat de lichte versterking mee. Maar het uitgangspunt verandert niet: zacht genoeg dat de kring in het gras gewoon door kan praten, en dat wie wil luisteren niets hoeft te missen.



